Ο ΠΑΟΚ μπαίνει σε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περίοδο. Με την υπογραφή του Τέλη Μυστακίδη, ο οργανισμός δείχνει να επιστρέφει στο προσκήνιο, θυμίζοντας στιγμές από το ένδοξο παρελθόν. Το τελευταίο διάστημα αρχίζουν να ακούγονται αλλά και να υλοποιούνται κινήσεις με ονόματα όπως αυτά του Πάτρικ Μπέβερλι και του Μπρούνο Καμπόκλο, παίκτες με σαφώς μεγαλύτερο στάτους από αυτό της διοργάνωσης στην οποία αγωνίζεται ο “Δικέφαλος”, το FIBA Europe Cup.
Επομένως, δεν μιλάμε απλώς για νέες προσθήκες στο ρόστερ, αλλά για ένα ξεκάθαρο μήνυμα φιλοδοξίας. Ο ΠΑΟΚ θέλει να κοιτάξει ψηλότερα, ακόμη κι αν το αγωνιστικό του περιβάλλον δεν το “επιβάλλει”. Το πραγματικό ενδιαφέρον, όμως, κρύβεται στο γεγονός πως η ομάδα της Θεσσαλονίκης θέλει να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο την αντιλαμβανόμαστε ως οργανισμό και μπασκετική δύναμη.
Μεταγραφικά “μπαμ”
Η αρχή με τα “μπαμ” έγινε με τον Τίμι Άλεν, έναν από τους πιο περιζήτητους παίκτες στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή. Ο 25χρόνος είναι ένας παίκτης που μπορεί να αποτελέσει την “γέφυρα” σε αυτή τη νέα εποχή του ΠΑΟΚ. Πρόκειται για έναν scoring wing, versatile παίκτη, με πολλές αρετές στο παιχνίδι του. Ξεχωρίζει για την ικανότητα στο σουτ (ιδίως off dribble καταστάσεις), το κάθετο παιχνίδι στο drive, το εξαιρετικό διάβασμα χωρίς την μπάλα και το υψηλό μπασκετικό IQ.
Χρειάζεται να δουλέψει στο κομμάτι της απόφασης, καθώς έχει ένα καλό αθλητικό πακέτο με βάση το οποίο πολλές φορές αφήνει τον προσωπικό του αντίπαλο ένα βήμα πίσω, όμως έπειτα συχνά εγκλωβίζεται στην εκτέλεση. Στο ευρωπαϊκό μπάσκετ όμως μπορείς να κεφαλαιοποιήσεις τέτοιους παίκτες, εφόσον μάθουν να πασάρουν σε kick out καταστάσεις και να δημιουργήσουν transition μισού γηπέδου.
Ήταν πρωταγωνιστής πέρυσι στην πορεία τίτλου της ομάδας του και MVP στο βελγικό πρωτάθλημα. Το γεγονός ότι ένας τέτοιος παίκτης βρίσκεται στον ΠΑΟΚ λέει πολλά για την κατεύθυνση που δείχνει να παίρνει το project.
Το επόμενο “μπαμ” έχει καθαρό άρωμα NBA, με τον Πάτρικ Μπέβερλι (12 χρόνια στο NBA) να είναι και επίσημα παίκτης του “Δικέφαλου”. Στα 37 του χρόνια παραμένει πολύ υψηλού επιπέδου παίκτης, με αθλητικότητα σπάνια για την ηλικία του. Ο Μπέβερλι φέρνει στον ΠΑΟΚ κάτι που σπάνια μετριέται με αριθμούς, φέρνει ένταση και νοοτροπία underdog. Είναι ο παίκτης που θα πιέσει την μπάλα σε όλο το γήπεδο, θα “κολλήσει” πάνω στον αντίπαλο και θα κάνει κάθε κατοχή δύσκολη. Ακόμα κι αν ο αντίπαλός του σκοράρει, συνήθως πρόκειται για το πιο απαιτητικό καλάθι της βραδιάς. Μπορεί να αποτελέσει έναν defensive stopper στα guards. Πιστεύω πως θα “κουμπώσει” αρκετά καλά με τον Άλεν.
Επίσης, ο Μπέβερλι είναι αρκετά ικανός στο δημιουργικό κομμάτι (ειδικά για το επίπεδο του Europe Cup), ενώ είναι επικίνδυνος και σε καταστάσεις Catch and Shoot.
Φυσικά, πρόκειται για μια προσωπικότητα που απαιτεί σωστό πλαίσιο. Ο Μπέβερλι έχει αποδείξει πως όταν υπάρχει ξεκάθαρη ιεραρχία και ρόλος, μπορεί να τραβήξει μια ομάδα από το χέρι. Ωστόσο, όταν αυτό δεν συμβαίνει, οι ισορροπίες γίνονται εύθραυστες.
Ρόστερ έτοιμο για μεγάλα πράγματα
Συνολικά, αγωνιστικά ο ΠΑΟΚ είναι μια καλή ομάδα. Όχι μόνο φέτος, αλλά και πέρυσι. Φέτος με τον Γιούρι Ζντοβτς στον πάγκο, έχει ένα ρόστερ με μέγεθος, καλούς ψηλούς, ποιοτικό ελληνικό κορμό και παίκτες που “κουμπώνουν” μεταξύ τους.
Ο Κλίβελαντ Μέλβιν είναι φανταστικός στο “4” για το επίπεδο του FIBA Europe Cup, ενώ ο Κόνιαρης στον άσο προσφέρει μέγεθος, χειρισμό και καθαρό μυαλό στο κατέβασμα της μπάλας. Πρόκειται για στοιχεία που δεν είναι δεδομένα στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Για το σύνολο των ξένων, επίσης, θέλω να προσθέσω πως φέτος οι 8 ξένοι στο ρόστερ του “Δικεφάλου” είναι οι καλύτεροι που είχε ποτέ. Για να σας προλάβω δεν πάω να συγκρίνω τους ξένους που έχει σήμερα ο ΠΑΟΚ με θρύλους που έχουν περάσει από την Θεσσαλονίκη στο παρελθόν όπως ο Στογιάκοβιτς ή ο Πρέλεβιτς. Εκτιμώ τους ξένους ως σύνολο. Τότε ήταν ο Πέτζα ή ο Μπάνε αντίστοιχα, και όλοι οι υπόλοιποι σε πιο κάτω επίπεδο. Φέτος, όλοι κινούνται στο ίδιο υψηλό επίπεδο. Και αυτό, από μόνο του, είναι κάτι που ο ΠΑΟΚ δεν είχε ξανά.
Γιατί η άνοδος του ΠΑΟΚ αφορά ολόκληρο το ελληνικό μπάσκετ
Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, η άνοδος του ΠΑΟΚ είναι ένα εξαιρετικό νέο για το ελληνικό μπάσκετ συνολικά. Η Stoiximan GBL είναι ένα πρωτάθλημα που μας έχει κουράσει με το να γνωρίζουμε από τον Σεπτέμβρη ποιοι θα βρεθούν στους τελικούς τον Ιούνιο. Αυτό που του λείπει διαχρονικά είναι ο πραγματικός ανταγωνισμός.
Με τον Άρη να προσπαθεί να ανέβει επίπεδο, την ΑΕΚ να έχει καθιερωθεί στο BCL και πλέον τον ΠΑΟΚ να μπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι, το τοπίο αρχίζει, έστω και δειλά – δειλά να αλλάζει.
Η αρχή έγινε και τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Κάτι ωραίο γεννιέται στη Θεσσαλονίκη, στην πόλη όπου άρχισαν όλα για το ελληνικό μπάσκετ.
