Σε μια Ευρωλίγκα που συχνά κερδίζεται με χρήμα και “βαριά” ονόματα, η Βαλένθια ακολουθεί τον αντίθετο δρόμο. Με ένα από τα χαμηλότερα μπάτζετ της διοργάνωσης, αλλά με ξεκάθαρη ταυτότητα, μέθοδο και τον Πέδρο Μαρτίνεθ στο τιμόνι, η ισπανική ομάδα θυμίζει ότι στο μπάσκετ δεν αρκεί ποιος πληρώνει περισσότερο, αλλά ποιος ξέρει τι κάνει.
Ένα πρότζεκτ κόντρα στην λογική των “μεγάλων” πορτοφολιών
O ιδιοκτήτης της Βαλένθια, Χουάν Ρόιγκ, είναι ο πλουσιότερος ιδιοκτήτης ομάδας στην Ευρωλίγκα με περιουσία που αγγίζει τα 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Θεωρητικά, η ισπανική ομάδα, θα μπορούσε άνετα να “αγοράσει” τον δρόμο προς την επιτυχία. Κι όμως, διάλεξε κάτι διαφορετικό. Η Βαλένθια επέλεξε έναν μεθοδικό – μακροπρόθεσμο θα έλεγε κανείς – τρόπο προς την επιτυχία χωρίς απαραίτητα να δαπανήσει υπέρογκα ποσά και “μεγάλα” ονόματα. Το μπάτζετ της είναι ένα από τα χαμηλότερα στην διοργάνωση.
Το πιο πολύτιμο “περιουσιακό της στοιχείο” όμως, δεν είναι κάποιος παίκτης αλλά ο προπονητής της. Και κυρίως… η μέθοδός του.
Πέδρο Μαρτίνεθ: Ο προπονητής που δεν “χώρεσε”, μέχρι να δικαιωθεί
Ο Πέδρο Μαρτίνεθ βρίσκεται σχεδόν σαράντα χρόνια στους πάγκους. Τα μισά από αυτά τα πέρασε στην Μανρέσα, την Γκραν Κανάρια και φυσικά τη Βαλένθια. Στις τρεις σεζόν του με τη Μπασκόνια στην Ευρωλίγκα, τις δύο απολύθηκε Νοέμβριο, πριν καν μπει ο χειμώνας.
Στο πιο κλειστό επάγγελμα του ευρωπαϊκού μπάσκετ, αυτό του “προπονητή Ευρωλίγκας”, ο Μαρτίνεθ έμοιαζε σαν… να μην χωράει. Για τον μέσο θεατή, αλλά και για εκείνους που παίρνουν τις αποφάσεις, ήταν ένας καλός, τίμος προπονητής “μεσαίου επιπέδου”.
Το περσινό καλοκαίρι, ωστόσο, η Βαλένθια εμπιστεύτηκε τη νέα της προσπάθεια, με επίκεντρο το νέο της γήπεδο, στον άνθρωπο που την είχε οδηγήσει το 2017 στο μοναδικό πρωτάθλημα της ιστορίας της, στον “καθηγητή” Πέδρο Μαρτίνεθ.
Ένα σύστημα πάνω από πρόσωπα
Στην Βαλένθια του Μαρτίνεθ κανένας παίκτης δεν ξεπερνά τα 24 λεπτά συμμετοχής. Πρόκειται για μια ομάδα που παίζει γρήγορα με μέση διάρκεια κατοχής μόλις 15.7 δευτερόλεπτα. Είναι η δεύτερη πιο “γρήγορη” ομάδα της Ευρωλίγκας, πίσω μόνο από το “τρεχαντήρι” Παρί.
Η ισπανική ομάδα “έχει σπάσει τα κοντέρ” στους πόντους καθώς είναι η δεύτερη καλύτερη επίθεση της Ευρωλίγκας με 90.4 πόντους μέσο όρο ανά αγώνα. Επίσης, σουτάρει κατά μέσο όρο 32 τρίποντα ανά ματς και ευστοχεί σε περίπου 12 από αυτά (η καλύτερη επίδοση στην διοργάνωση).
Πηγαίνοντας τώρα στα πιο “βρώμικα” κομμάτια του παιχνιδιού, η Βαλένθια δεν υστερεί. Στα επιθετικά ριμπάουντ ορμά συντεταγμένα με 35.1%. Επιπλέον, αναγκάζει τους αντιπάλους της σε 14.1 λάθη ανά ματς (2η καλύτερη επίδοση στην Ευρωλίγκα, πίσω μόνο από την Μονακό) και διαθέτει την τρίτη καλύτερη άμυνα της λίγκας, πίσω από Φενέρ και Χάποελ.
Σε μια διοργάνωση όπου ολοένα και περισσότερες ομάδες στηρίζονται σε απομονώσεις, βαριά usage και μικρό rotation, η Βαλένθια κινείται στον αντίποδα. Μοιρασμένοι ρόλοι, σταθερή ταχύτητα, καμία εξάρτηση από έναν παίκτη. Όχι γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, αλλά γιατί αυτό είναι το πλάνο της.
Ονόματα χωρίς λάμψη, μπάσκετ με ουσία
Όλα αυτά με τον Μοντέρο από τη Μπέτις, τον Μουρ από τη Νταρουσάφακα, τον Μπαντιό από τη Μανρέσα, τον Τέιλορ που πέρασε και δεν ακούμπησε στη Μακάμπι, με ψηλούς τον Κοστέλο, τον Ρίβερς, αρχηγό τον – κατά πολλούς – “ξοφλημένο” Ντάριους Τόμπσον και δίπλα τους τη μισή Εθνική Ισπανίας (Πουέρτο, Ντε Λαρέα, Σίμα, Πραντίγια, Αροστέγι).
Ένα ρόστερ που με την πρώτη ματιά δεν σου “γεμίζει” το μάτι. Όμως τι να το κάνεις το μάτι, όταν γεμίζει το παρκέ και βλέπεις την Βαλένθια να φιγουράρει στις υψηλές θέσεις του ταμπλό της Ευρωλίγκας;
Όταν η μέθοδος γίνεται ταυτότητα και η βάση που κρατά γερό το οικοδόμημα
Ο Πέδρο Μαρτίνεθ και ο GM Ενρίκ Καρμπονέλ, έχουν επιμεληθεί, ανεξαρτήτως κατάληξης, το ομορφότερο θέαμα στα ευρωπαϊκά παρκέ για τη φετινή σεζόν. Μια σύγχρονη ιδέα, ένα ρόστερ κομμένο και ραμμένο πάνω της, ένας σοβαρός οργανισμός και τα αποτελέσματα αυτών των τριών συνισταμένων φέρνουν τη Βαλένθια εκεί που βρίσκεται σήμερα. Ένα κλαμπ που, όπως ο προπονητής του, ξέρει να υπάρχει ανεξάρτητα από την επιτυχία.
Όλα αυτά, βέβαια, δεν θα μπορούσαν να σταθούν χωρίς ένα γερό υπόβαθρο. Η Βαλένθια διαθέτει μία από τις πιο οργανωμένες και παραγωγικές ακαδημίες μπάσκετ σε όλη την Ευρώπη. Και αυτός είναι ίσως ο πιο σταθερός λόγος για τον οποίο το πρότζεκτ της δεν μοιάζει πυροτέχνημα.
