Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ είναι στα καλύτερα του και αυτό δεν κρύβεται. Μετά από τις χρονιές που έψαχνε ρόλο και λεπτά συμμετοχής, φέτος έχει αναγεννηθεί με τα ερυθρόλευκα και διανύει την πιο παραγωγική του σεζόν στην Ευρωλίγκα. Ομολογώ πως θα έπρεπε να μιλάμε περισσότερο γι’ αυτόν την φετινή σεζόν γιατί μοιάζει σαν… να τον ξεχνάμε. Και δεν του αξίζει!
Στα μόλις πέντε πρώτα παιχνίδια, με 84 πόντους, ξεπέρασε τους πόντους της περσινής χρονιάς, που ήταν 66 πόντοι σε 20 παιχνίδια (3.3π. σε 10′). Ναι, δεν ήταν αυτό το ζητούμενο για τον Ελληνοαμερικανό διεθνή αλλά… δεν έμεινε εκεί. Συνεχίζει να παίζει με… σπασμένα φρένα!
Ανεβάζει επίπεδο τον Ολυμπιακό
Σε ατομικό επίπεδο, ο Τάιλερ Ντόρσεϊ στην Ευρωλίγκα είναι τέταρτος σκόρερ με 203 πόντους (18.5 πόντοι ανά ματς) και τέταρτος σε εύστοχα τρίποντα με 29 τρίποντα στο στόχο (2.6 ανά ματς). Από ‘κει και πέρα, σκοράρει ή δημιουργεί για το 28% των συνολικών πόντων του Ολυμπιακού. Αυτό είναι ένα από τα νούμερα που μας δείχνει το μέγεθος της επιρροής του. Ακόμη, στα 313 λεπτά που έχει αγωνιστεί φέτος, το συνολικό +/- είναι +86, ένα από τα κορυφαία της διοργάνωσης.
Στα λεπτά που οι “ερυθρόλευκοι” παίζουν χωρίς τον ίδιο στο παρκέ, η επίθεσή τους σκοράρει 99.5 πόντους ανά 100 κατοχές. Έχουν, δηλαδή, χειρότερες επιδόσεις στην επίθεση, ακόμη και από τη Βιλερμπάν, που αποτελεί την πιο αδύναμη επίθεση της Ευρωλίγκας με 108.5 πόντους.
Αντίθετα, με τον Ντόρσεϊ στο παρκέ, ο Ολυμπιακός σκοράρει 124.9 πόντους ανά 100 κατοχές. Το νούμερο αυτό είναι μεγαλύτερο και από εκείνο της καλύτερης επίθεσης της διοργάνωσης, αυτή τη στιγμή, της Χάποελ Τελ Αβιβ, η οποία σκοράρει 123.9 πόντους.
Το play της “απελευθέρωσης”
Ο γκαρντ του Ολυμπιακού είναι αυτός που κουβαλάει την ομάδα του στο σκοράρισμα, σε όλο και περισσότερες βραδιές. Ο κόουτς Μπαρτζώκας τον αξιοποιεί ιδανικά με αυτή την άνοδό του. Το βασικό play απελευθέρωσής του, ξεκινάει με τον Ντόρσεϊ να παίρνει την μπάλα σε κατάσταση handoff (πάσα χέρι με χέρι) από τον Βεζένκοβ (ή τον Πίτερς) και στην συνέχεια η φάση εξελίσεται σε Spain Pick and Roll, όπου ο Ελληνοαμερικανός παίρνει σκριν από τον Μιλουτίνοβ και την ίδια στιγμή το τριάρι της ομάδας (Φουρνιέ ή Παπανικολάου) επιλέγει αν θα δώσει σκριν στον Μιλουτίνοβ ή θα βγει στο τρίποντο.
Το σύστημα αυτό δίνει διαρκή κίνηση (motion), δεν επιτρέπει βοήθειες στο handoff (επειδή την πρώτη πάσα την κάνει ένας εκ των Βεζένκοβ ή Πίτερς, που είναι εξαιρετικοί σουτέρ) και δημιουργείται πλεονέκτημα για τον χειριστή ώστε να εκτελέσει ή να δημιουργήσει. Επομένως, είναι ένα play που δίνει χώρους στον Ντόρσεϊ.
Το συγκεκριμένο σύστημα το χρησιμοποιεί η “ερυθρόλευκη” ομάδα, με τον Μπαρτζώκα στον πάγκο, χρόνια τώρα. Παλιά ο εκφραστής αυτού του play ήταν ο Κώστας Σλούκας, ενώ σήμερα είναι ο Ντόρσεϊ, ο Φουρνιέ και κατά περίπτωση ο ΜακΚίσικ.
Ο Ντόρσεϊ που δεν μάθαμε φέτος
Πέραν αυτού, σουτάρει χωρίς δισταγμό. Κι αυτό κάνει όλη την διαφορά. Ακόμα και όταν δεν είναι εύστοχος, τραβάει όλη την άμυνα πάνω του (γιατί ποιος θα τον αφήσει ελεύθερο;) και απλώνει το γήπεδο.
Παράλληλα, το drive του κάθετα προς το καλάθι παραμένει κομβικό και εξαιρετικά χρήσιμο για τον Ολυμπιακό, όπως και το pull-up shot από μέση απόσταση. Άκρως κομβικής σημασίας είναι η δεινότητά του στο τρίποντο (βλέπεις τρίτος σε όλη την Ευρωλίγκα, όπως είπαμε). Όλα αυτά τα ατού του Τάιλερ σε συνδυασμό με τα… σπασμένα φρένα της φετινής σεζόν τον κάνουν πιο “απειλητικό” από ποτέ.
Ο χειριστής και ο δημιουργός μιας επικείμενης… “Tyler Season”
Το πιο απροσδόκητο κομμάτι στην εξέλιξή του είναι το playmaking. Χειρίζεται με ευκολία την επίθεση της ομάδας του, παίρνει σωστές αποφάσεις και ταυτόχρονα – αυτό για το οποίο ξεχωρίζει – δημιουργήσει τόσο για τον εαυτό του προσωπικές φάσεις, όσο και για τους συμπαίκτες του.
Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ ξεκίνησε με την περιβόητη “Tyler Time”, συνέχισε με τον “Tyler Month” και… δεν μοιάζει καθόλου απίθανο να τελειώσει με την “Tyler Season”.
